 |
|
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 | O mè paisi cu amuri e cu duluri |
|
|
|
|
|
O mè paisi cu amuri e cu duluri
|
A volte,mi viene voglia di lasciare la Sicilia per quanto di seguito ho espresso:
Ô ME PAISI CU AMURI E CU DULURI
Quannu era picciriddu ‘n-carusazzu mi pariva beddu stu mè paisi forsi prichì nan capiva di crisi oppuri prichì nan sapiva ‘n-cazzu.
Talìava d’a mè casa ‘n-capu ‘u Cozzu chinu di nivi e focu ‘ u Mungibeddu allura nan capiva di cappeddu prichì ‘u mè ciriveddu era rozzu.
D’e Maccari Supranu dô livanti parìva ‘u paisi ‘na bomboiera un regalu fattu di Barbanera e brillava comu ‘u suli o ‘n-diamanti.
D’unna ‘a cuntratta Gatta dô punenti vidiva cu amuri ‘u panorama intra a mè testa tracciava ‘n-diagramma e cu l’occhi circava i munumenti.
A manca truvàva a chiesa Piccidda ô Chianu ‘i Furchi, chi d’a chiesa Ranna chi si trova nna chiazza ddaddabbannna pigghia luci e ‘ duna comu ‘na stidda.
‘U casteddu dô principi Biscari cu munumentu d’e nostri caduti chi ancora ‘i sta tinennu susùti comu si fussiru ‘n-capu ‘i cìcari
A parti auta ‘a Butti di l’Acqua ô Spizziu chi è robusta comu ‘na furtezza puru ora fa ‘na certa tinnirezza misa ‘n-capu tutti ddu pricipizziu.
E poi, ‘u campanìli d’a chiesa Ranna Chi pari comu ‘u Domu di Milanu ‘i rintocchi sintiva di luntanu quannu ‘migratu prigava Sant’Anna.
Chianu chianu ‘rruvannu ô Signuruzzu vidiva d’a mè destra ‘n-casa mia chi è darrè a Via Bellomia prichì era lu tirrenu tirruzzu.
Anzi, sutta ‘u quarteri Zaccaria c’era ‘na frabbichedda di mattuni chi grazii a Diu finivu ô vadduni d’a campagna rumpiva ‘a magarìa.
Faciva dô paisi puisia quannu mi luntanava pi tri misi Pi ‘ccattari pantaluni e camisi dava sulu a mè patri di vossia.
Si putivanu luvari ‘u cappeddu i Sammicilisi e i Santicunisi (1) tutti i Chiazisi e i Cartagirunisi (2) d i quantu mi parìva ‘ccussì beddu.
Animati eranu ‘i strati di genti di picciriddi, viddani e sturenti eràmu senza sordi ma cuntenti nan mi passava gilusia ‘n-menti.
Ora però, mi sta murennu ‘u cori vidennu sciarriari tanti cristiani ‘n-chiazza comu fanu ‘i gatti chi cani mi pari chi mi trovu mmenzu ‘i tori.
Pari sunu i tempi di Mussulini cu quattru cappeddi a nui cumannari cu l’occhi puntati a talìari a l’emigranti chi su’ a travagghiari.
E Don Luigi Sturzu a tutti ‘u dicìva ‘ nzèmula cu scritturi Carlu Levi chi cu ‘a burghisia veni ‘a frevi quannu tannu ‘n-paisi si mitìva . ( si mitìva=si mieteva)
Ddi cappeddi chi ancora nan su’ cangiati cumìnanu tantissimi minchiati pigghiànnu ‘u populu sempri mazzati prichì s’ànu amatu e puru scannati.
A gilusìa chi smangia tra d’iddi l’ha fattu sparpagghiari ‘nte partìti a tutta a discindenza ch’i figghiti e a genti fa ‘cchiappari p’i capiddi.
E cangianu partìti ogni mumentu e pigghianu pi fissa e carusazzi dicennuci cari giuvani e ragazzi nui vutàmu sempri unna mina ‘u ventu
E ddi babbasuni di carusazzi chi si v’ànnu sciarriannu a destra e manca pigghiànnu sempri “dda” corpi di stanca cu pirìculu di nesciri pazzi.
Tantè chi sunu suli e bar, bar lagnàti ch’i cappeddi zii e amici pi sparrari e sentissi pulitici ritornanu militari a fari u c.a.r.
Nno celu a nostra bedda Madonnina nne vidi comu tanti bestiolini oppuru comu tanti piddirini ‘i vulissi pigghiari p’a manina.
E iu strunzu, cretinu, babbu chi fazzu? parru cu mia stissu e scrivu versi prichì l’autri di mia su’ diversi e puru ora nan capisciu ‘n-cazzu.
Vulissi truvari a mè paci ‘ n-terra puru nni sta città c’aviva amuri ora ‘nveci provu tantu duluri prichì pari chi sugnu sempri ‘n-guerra.
Vulissi cambiari ‘u mè paiseddu fujiriminni, curriri scappari unna c’è genti cha sa’ puru amari e nan truvari testi cu cappeddu.
Unna ‘a genti sapi dari ‘u so’ sangu unna è cumpiuta a dimocrazia e nann’è vista comu ‘na pazzia e nan talìa qual’ è ‘u so’ rangu.
E basannuci comu tanti frati nan s’àssa pruvari chiù gilusia si dicissi chi fussi puisia e nan nni sintissimu tanti matti.
(1) Gli abitanti di San Michele di Ganzaria e di San Cono (2) Gli abitanti di Piazza Armerina e di Caltagirone.
Giuseppe Bonura
|
|
|
|
|
Clicca qui per commentare
|
|
 |
 |
 |
 |
|
 |